Podajesz mi jabłko czerwone

na chwilę zatrzymał się czas

nadgryzam je lekko i płonę

ten pierwszy i jedyny raz

Leżymy na plaży gorącej

kąpiemy się w źródle jak łza

bezwstydnie podgląda nas słońce

miliony tajemnic już zna

Jak mieszkańcy rajskiego ogrodu

smakujemy czerwone jabłuszko

dla jakiegoś ważnego powodu

oni też nie zajęli się gruszką

Niepojęty więc na nich ten gniew

przecież dali początek wszechrzeczy

skoro płynie w nas krew skoro płynie w nas krew

jakże mamy nie grzeszyć

Leżymy na plaży gorącej

śmiejemy się głośno do łez

bezwstydnie dotyka nas słońce

lecz my wybaczamy ten gest

Bo ono nikomu nie powie

bo dawno zabrakło już słów

by nazwać to co robi człowiek

gdy miłość uderza do głów

Jak mieszkańcy...^[2]