Już wracamy, marynarze, na tym naszym cytryniarzu.

– Ranzo, Ranzo Ray, hurray!

Drelichy wnet zrzucimy i się wreszcie zabawimy.

– Timme, Hilo, me Ranzo Ray!

Oceany już za nami, teraz chcemy już być z wami.

Lekko wcale nam nie było, ale wreszcie się skończyło.

Wracamy z Yokohamy i ładownie pełne mamy.

Były Indie, były Chiny, teraz w głowie nam dziewczyny.

Czy wam odebrało mowę? Już przed dziobem klify Dover!

Już niedługo rejs skończymy i kieszenie napełnimy.

Zaraz bosman będzie ryczeć: „Hej! Klarować już kotwicę”!

A gdy cumy obłożymy, na panienki wnet ruszymy.

I będziemy tańczyć, śpiewać, i do pełna wciąż dolewać!

Potem szaleć aż do rana, cały Londyn będzie dla nas.

Już wracamy, marynarze, na tym naszym cytryniarzu.

Drelichy wnet zrzucimy i się wreszcie zabawimy.^[2]