Raz w nidzieli w dniu pugodnym, umtajra, umtajra,

w stroju całkim nowumodnym, umtajra, umtajra,

szedłym z Mańku przyz plac Smolki(1), umtajra, umtajra,

trzymajunc jo popud kolki, umtajra, bum.

Wtem, a niech to diabłów trzysta, umtajra, umtajra,

troncił Mańki ruwyrzysta, umtajra, umtajra,

Mańka krzykła i umdlała, umtajra, umtajra,

na bruk fikła, leży cała, umtajra, bum.

Jij kapelusz całkim nowy, umtajra, umtajra,

wnet upuścił głupiu głowy, umtajra, umtajra,

włosy zabrał wiatr jak sianu, umtajra, umtajra,

a łeb goły jak kulanu, umtajra, bum.

Usta chciałym jij utworzyć, umtajra, umtajra,

i ułówyk w gemby włożyć, umtajra, umtajra,

wtem, o dziwu, wszyski zemby, umtajra, umtajra,

wylicieli z szczenku z gemby, umtajra, bum.^[1]