Kto złoto z gór dobywa,

Kto kuje skalny złom,

Kto snuje nić przędziwa,

Dla innych zbiera plon?

Tym twórcą, bracie, jesteś Ty,

Za trud i pracę zbierzesz łzy,

/Boś Ty jest proletariusz,

Robotnik miast i wsi./bis

Kto od zarania świata

W niewoli, nędzy żył?

I dla tyrana-kata

Nie szczędził swoich sił?

W pokorze znosił trud i ból

I ginął wśród bitewnych pól?

/Toś Ty, proletariuszu,

Najmito miast i wsi./bis

Któż ludzkość z pęt wyzwoli,

By mogła w szczęściu żyć?

Wszak dosyć już niewoli –

Za oręż, bracie, chwyć!

Znak buntu ponad światem wznieś

I wrażej mocy połóż kres.

/Boś Ty jest proletariusz,

Najmita miast i wsi./bis

Gdy bluza i siermięga

Do walki pójdą wraz,

Czyż jest taka potęga,

Co zdoła złamać nas?

Więc baczność, naprzód, równaj krok,

W słoneczną przyszłość kieruj wzrok!

/Boś Ty jest proletariusz,

Najmita miast i wsi./bis^[1]