Przybyła rodzina z daleka

I dzieci ze sobą zabrali

O niespodzianka

Posiedzą do czwartku

Przybyła rodzina z oddali

Rodzina się pali do zwierzeń

A dzieci w pokojach się bawią

Bawią się fajnie

Coś sobie znajdą

Te dzieci już wiele potrafią.

Rodzina w gościach

Jest jak na drożdżach

Pęcznieje z każdą minutą

Coraz jej więcej

Pełno jej wszędzie

Dzieciom kły rosną i futro.

Wujów i cioć

Więcej dwakroć

Ust ich miliony

Plotą androny

Ale to nic

Uśmiech nie znika z lic.

Tematy do rozmów się kończą

I dzieci się trochę mniej bawią

Lecz to się nie uda

Że zbawi nas nuda

Bo przecież tak nas nie zostawią.^[1]