Rok 39 – wojna się zaczęła

Dnia pierwszego września, dnia pierwszego września

Godzina wybiła.

Od zachodu słońca armaty zagrzmiały

I na polską ziemię, i na polską ziemię

Kule się sypały.

Mało było wojska, mało oficera,

Wojsko uciekało, ludzie uciekali

Z rana do wieczora.

Uciekali ludzie do miasteczka Skały,

Że ich tam nie dojdą, że ich tam nie sięgną

Te niemieckie strzały.

Niedługo tam byli, wnet się Skała pali,

Uciekali wszyscy, uciekali wszyscy

Pod Sandomierz, dalej.

Płakała dziewczyna nad polskim żołnierzem,

Gdy się z nim spotkała, gdy się z nim spotkała

Tam, pod Sandomierzem.

Nie płacz ty, dziewczyno, nie płacz ty nade mną,

Zapłaczemy wszyscy, zapłaczemy wszyscy

Nad polską krainą.

Tam, pod Sandomierzem, wszyscy zapłakali,

Bo już naszą Polskę, bo już naszą Polskę

Niemcy nam zabrali.

Posłaniec z Londynu ręce sobie grzeje

I siedzi, i śledzi, i siedzi, i śledzi,

Co się z Polską dzieje.

Siedzi on i śledzi, i ręce zaciera,

A wojsko niemieckie, a wojsko niemieckie

Polskę nam zabiera.

I siedzi, i śledzi, pomocy nie daje,

Wojsko hitlerowskie, wojsko hitlerowskie

Rządzi naszym krajem.^[1]