Stara miłość ma wina smak

romans Łódź huczała Express grzmiał

Rossie gwiazda Hotelu Grand

on Ksawery na Piotrkowskiej grał

tę naszą Rossie, Rossie, słodką Rossie

każdy poznać chciał

to była z Łodzi Rossie, śliczna Rossie

każdy chciał, Ksawery miał

ile miał jej w prezentach słał

życie oddałby za jedną noc

zaczął pić, potem stracił job

nawet nie mógł wybełkotać stop

tak kochał Rossie, Rossie, słodką Rossie

co każdy chciał ją mieć

to była z Łodzi Rossie, śliczna Rossie

lecz jego już nie mogła znieść

wypił setek już chyba z pięć

Rossie w towarzystwie Pana w drzwiach

jadę – rzekła – do Moulin Rouge

angaż, Paryż, ciao, au revoir

tak rzekła z Łodzi Rossie, słodka Rossie

nie stać Was Panowie jest

na z Łodzi Rossie, Rossie, śliczną Rossie

on był wierny, ona nie

to z Łodzi Rossie, Rossie, słodka Rossie

(Rossie! A jak nie Ty, to kto mnie będzie chciał?)

każdy ją poznać chciał

(nie zostawiaj mnie!)

tę naszą z Łodzi, Rossie, śliczną Rossie

(Rossie ja też jestem z Łodzi!)

a ona ciao, au revoir

(nie! nie!)

cudowna Rossie, Rossie, słodka Rossie

dlaczego porzucasz Grand

ach zostań w Łodzi Rossie, śliczna Rossie

Paryż nie jest tego wart!^[2]