Ze słabości mojej rozliczysz mnie panie

z błądzeń moich i tych dróg na skróty

buty niosły same nie trzymały mnie

nawet szalone sznurówki

z wszystkich grzechów rozliczysz mnie panie

na wieki wieków amen

z małości mojej rozliczysz mnie panie

że cieszyłem się nad trawy pochylony piórkiem

i że chciałem czasem nad ranem

złowić w wiersz wypuszczoną przez ciebie jaskółkę

z wszystkich grzechów rozliczysz mnie panie

na wieki wieków amen

i z kielicha rozliczysz mnie panie

z tych dymiących jasną piana kufli

kiedy w głowie mej kilka było planet

a ja chciałem to przed tobą ukryć

z wszystkich grzechów rozliczysz mnie panie

na wieki wieków amen^[2]