Takie smutne masz oczy, kochana,

i uśmiechasz się do mnie przez łzy.

Wiatr za oknem zawodzi od rana,

jakby wiedział to samo co my.

Wiem, że być już inaczej nie może,

prawdzie spojrzeć musimy dziś w twarz.

Chodź, pójdziemy pożegnać się z morzem,

bo ostatni to spacer już nasz.

Zachodni wiatr

spienione goni fale,

wysoko gdzieś zawisnął mewy krzyk,

gasnący dzień zachodem się rozpalił,

stoimy tak bez słowa, ja i ty.

Daj dłoń, tak bliską mi i drogą,

daj dłoń i nie myśl o mnie źle.

Zachodni wiatr

rozstajnym naszym drogom

z okrzykiem mew

swe pożegnanie śle.^[1]