Raz! Dwa!

To tylko rozstrzelanie cieni

Wbijanie w ścięty wapnem świat

Nie ma już prawdy słońca kamieni

To tylko rozstrzelanie cieni

Trzy! Cztery! Trzy! Cztery!

To tylko z ubrań wytrząsanie ciał

Bo traci właśnie kształt wymierny

Każdy kto kiedyś kształt swój miał

To z ubrań wytrząsanie ciał

Pięć!

To zapatrzenie w drogę kuli

Grzęznący w głąb źrenicy lęk

Nie ma plutonu gmachów ulic

To zapatrzenie w drogę kuli

Cztery! Raz!

Nienaturalne kończyn pozy

Matowy martwej skóry blask

Milczenie obliczonej grozy

Nienaturalne kończyn pozy

Trzy! Pięć!

To przechodzenie światów boso

Lot w smudze mroku w biały dzień

Minął bez echa krótki łoskot

To przechodzenie światów boso

Dwa

To tylko rozstrzelanie cieni

To tylko

Pięć razy

Ja.^[1]