Nazwałeś mnie kiedyś swoim płomieniem

Splatając włosy mówisz, że parzą twoje palce.

Igrałeś z ogniem rozdmuchując iskry.

I biorąc w dłonie całe jego kiście.

Rudy płomień – przetykany złotą nitką

Rude ciepło – takie bliskie mojej twarzy.

Twoje włosy rude – to wszystko.

Rude włosy – płomień co nie parzy.

Mów do mnie grzejąc ręce w moich włosach.

Rozpalaj płomyk z czerwonych pasemek.

Nawiń na palec serdeczny mój płomień ,

dołóż do ognia moich ciepłych wspomnień

Rudy płomień – przetykany złotą nitką

Rude ciepło – takie bliskie mojej twarzy.

Twoje włosy rude – to wszystko.

Rude włosy – płomień co nie parzy.

Jest we mnie ogień głęboko ukryty.

Tli się leciutko – bo nie ma powietrza.

Otworzę (Otworzysz) serce, wybuchnę płomieniem

Nawet gdy siebie w szary popiół zmienię^[2]