Dzieci dzieci chodźcie się pobawić z żołnierzami

Bo w ostrzach mieczy słońce świeci konie chwieją łbami

W uszach oczach i nozdrzach wre stypa much

Matki matki puśćcie swe pociechy do wojaków

Bo włócznie pałki i arkany gratka dla dzieciaków

Wciąż się śmieją i rozumieją bez słów

To nie krew na ostrzu miecza

To zaschnięty sok granatu

To nie włosy na arkanie

To zabłąkane babie lato

To nie skóry strzęp na włóczni

To proporzec wiatr odtrąca

To nie ognia ślad na pałce

Osmaliła się na słońcu

Ptaki ptaki chodźcie się pożywić po żołnierzach

Nie byle jakie to ochłapy na ich drodze leżą

W uszach oczach i nozdrzach wre stypa much

Piaski piaski dawno po was przeszły wojska w sławie

I nie chcą zasnąć rozrzucone czaszki po zabawie

Wciąż się śmieją i rozumieją bez słów^[2]