Sytkie Tatry przeseł, sytkie przewędrował,

Ej! Prziseł do „Morskiego”, tam się przenocował.

Trza sie było spytać starego Sabały,

Ej! Bez który wirsycek kozioki chadzały.

Na wysokiej cyrkli cyrni sie coś – cyrni,

Ej! Cy to kupa gnoja, cy dziewcyna moja?

Z góry jedź, z góry jedź, na dolinę hamuj!

Ej! Ładną mas dziewcynę – sanuj-ze ją sanuj!

Nie chodź wedle woza, nie trzimaj się osi!

Ej! Nie daj chłopcu giemby, choć cię o to prosi!

Nie daj choć cie prosi! Radze ja ci scerze,

Ej! Nie wart ten buziaka, co go sam nie bierze.

Nie mas ci to – nie mas, jako chłopu z gronia,

Ej! Zjedzie se na portkach, nie potrza mu konia.

Nie mas ci to – nie mas, jako chłopu na wsi,

Ej! Utnie psu ogona, kapustę omaści.

Nie mas ci to – nie mas, jak u miescanina,

Ej! Utnie kotu ogon, powi, ze słonina.

Poniezus żydowski – malućki, nieduży

Ej! Siedzi na przypiecku, fajecke se kurzy.

Poniezus przygrywa, Matkaboska śpiwa,

Ej! Pieterpaweł tańcy, a Duch święty ziwa.

Wszyscy święci tańca, zje! – Cóz to się dzieje!

Ej! A ze stary Pambóg z zapiecka sie śmieje.

Janickowa krasa, rada owce pasa

Ej! We dnie po dolinie, w nocy przy dziewcynię.^[1]