Kiedy patrzę na balkony

Jaka pora roku wiem

Przepocony, łysy sąsiad

Zwisa z piętra jak z ambony

Na leżakach, na stołeczkach

Między nasze pchają nogi

Ukiszone tak jak w beczkach

W nasze słońce pchają boki

Sąsiedzi, sąsiedzi, sąsiedzi

Tak bardzo, bardzo kocham was

Sąsiedzi, sąsiedzi, sąsiedzi

Tak bardzo, bardzo kocham was

Sąsiedzi, ooo–ooo

Bez żenady i bezwstydnie

Grube dupska i cycochy

Maszerują równym krokiem

Myśląc, że nikt się nie dowie

Kiedyś wreszcie na wsi, w mieście

Jakiś balkon nie wytrzyma

Wprost na beton tłusty w lecie

Spadną wszyscy ci, no wiecie

Sąsiedzi, sąsiedzi, sąsiedzi

Tak bardzo, bardzo kocham was

Sąsiedzi, sąsiedzi, sąsiedzi

Tak bardzo, bardzo kocham was

Sąsiedzi

Znowu na balkon weszło kilku

Chociaż miejsca nie ma wiele

Co im jednak miałem zrobić

Przecież to są przyjaciele^[2]