Gdy się dowiesz, że w twej sprawie Grzybuś(1) jest,

Już pięć latek masz, braciszku, fest a fest.

Już ci wtedy nie pomoże cały świat,

Swój wyroczek przyjmiesz rad nierad.

Spotkamy się na Mokotowie(2),

Dla ciebie tam ja celę mam,

Będziem śnić, ty i ja,

Cały rok albo dwa.

Spotkamy się,

Tymczasem Pa... wiak(3).

Bo Grzybowski z tego słynie bardzo źle,

Ze u niego nikt nie zginie, nigdy, nie,

Do wyboru ma wyroki – bracie, drzyj!

Osiem, siedem, minimalnie trzy.

Spotkamy się...

Powiesz, że on nie ma racji – nie ma, nie,

I założysz apelację, to się wie.

Apelacja, roczek zrzuci albo nie –

Ty, braciszku, lepiej słuchaj mnie.

Spotkamy się...

Pójdź, braciszku, na Mokotów jeszcze raz

I posiedzisz ze mną razem długi czas.

I tak będziem sobie siedzieć kilka lat,

Aż nastanie robotniczy ład.

Spotkamy się na Mokotowie,

Dla ciebie tam

Ja celę mam,

Będziemy kiwać, ty i ja,

Albo rok, albo dwa.

Spotkamy się Tymczasem Pa... wiak.^[1]