Znowu w życiu mi nie wyszło,

Uciec pragnę w wielki sen,

Na dno tamtej mej doliny,

Gdzie sprzed dni doganiam dzień,

W tamten czas, lub jego cień.

Znowu obłok ten różowy,

Pod nim dom i tamta sień,

Wszystko w białej mej dolinie,

Gdzie sprzed dni doganiam dzień,

Jeszcze głębiej zapaść w sen.

Późno, późno, późno... późno jest,

Sam wiem, że zbyt późno jest,

By zaczynać wszystko znów.

Późno, późno, późno... późno jest,

Sam wiem, że zbyt późno jest,

By zaczynać wszystko znów.

Znowu szarych dni pagóry,

Znów codziennych rzeczy las,

Wolę swoją znów dolinę,

Obok której płynie czas,

Szuka jej, kto był tu raz.^[2]