Serce Twe Jezu miłością goreje,

Serce Twe w ogniu miłości topnieje.

/A nasze serca zimne jak lód,

I późny dla nich Twej męki trud./bis

Kiedyż, o kiedyż, słodki mój Panie,

Poznamy Serca Twojego kochanie?

/Kiedyż Twa miłość rozpali nas?

O dobry Jezu, czas to już czas./bis

Serce Twe zewsząd bólem ściśnione

I ostrą włócznią w bok przebodzone;

/A nasze serca rzucone w świat

Chciałyby zrywać rozkoszy kwiat./bis

Boskie Twe Serce gorycz zalała,

We łzach się dusza Twoja kąpała,

/I z Twego smutku pociechy zdrój

Wytrysnął dla nas, o Panie mój./bis

Serce Twe wieniec z ciernia oplata,

Korona wzgardy za pychę świata,

/Którą dla Siebie obrał nasz Pan,

By nas uleczył z grzechowych ran./bis

O jakaż słodycz Twojej miłości.

Jakiż w Twem Sercu zbytek czułości,

/Ach, w serca nasze miłości tej

Choć jedna kroplę, o Panie, wlej./bis

Rzuć tej miłości iskrę choć jedną

W ziemię serc naszych suchą i biedną,

/By Ci wydała obfity plon

Za Twój na krzyżu bolesny zgon./bis

Byś nie na próżno te męki Twoje,

Te rany, krzywdy, te krwawe zdroje

/Raczył tak dla nas ochotnie pić,

Że Swego życia przerwałeś nić./bis

Gdy już na krzyżu, Jezu, skonałeś,

Z miłości jeszcze zranion być chciałeś,

/By w Sercu Twojem otworzyć drzwi

I nam ostatnią dać kroplę Krwi./bis

W tej Serca Twego najświętszej Ranie

Przygotowałeś dla nas mieszkanie,

/Jak tam głęboka miłości toń

I jak przecudna czystości woń./bis

Przed Tobą, Serce Jezusa, padamy,

Nędzną ofiarę z serca składamy,

/Ach nie gardź nami, o Panie nasz,

I Twą łaskawą zwróć ku nam twarz./bis

Serce Maryi Niepokalane

Z Sercem Jezusa ukrzyżowane,

/Do tego Serca bądź drogą nam,

Byśmy na wieki spoczęli tam./bis^[1]