Fregata zwana „Chesapeake” z Bostonu wyszła dziś,

By posłać dumny okręt nasz na morza dno.

A na brzegu ludzi tłum, w porcie gwarno, zgiełk i szum

I kapele grały: „Yankee Doodle, Dandy – O!”

„Yankee Doodle, Dandy – O! Yankee Doodle, Dandy – O!”

A na brzegu ludzi tłum, w porcie gwarno, zgiełk i szum

I kapele grały: „Yankee Doodle, Dandy – O!”

Nasz okręt zwał się „Shannon”, a cel był tylko jeden:

Ostudzić zapał tych Jankesów – ot i co.

Dzielny Broke dowódcą był, chłopcy mieli zapas sił,

Choć kapele grały: „Yankee Doodle, Dandy – O!

„Yankee Doodle, Dandy – O!...

Ale nim poszliśmy w tan, Jankesi rzekli nam,

Że dopadną nas i wnet rozniosą w drzazgi – O!

Potem zaczną pić i jeść, a kapele na ich cześć

Będą znowu grały: „Yankee Doodle, Dandy – O!”

„Yankee Doodle, Dandy – O!...

Gdy huknęli ze swych dział, nasz dowódca pomysł miał.

Wtedy dał znak szpadą, żeby nagle zrobić zwrot.

– Teraz chłopcy na was czas, już nie mogą trafić nas!

Nie zagrają więcej: „Yankee Doodle, Dandy – O!”

„Yankee Doodle, Dandy – O!...

Po dwóch salwach z naszych luf dalej poszło już bez słów.

Skok na pokład i bandera spadła na dół w lot.

Na bezanie Union Jack, a Jankesów trafił szlag

I już nikt nie śpiewał: „Yankee Doodle, Dandy – O!”

„Yankee Doodle, Dandy – O!...

Dzielny nasz kapitan Broke! Jego zdrowie! W górę szkło!

A jankeski okręt zasłużony spotkał los.

Teraz wszyscy wiedzą, że chłopcy dziś sprawdzili się,

Czy to w walce, czy w kochaniu, zawsze pewni są.

„Yankee Doodle, Dandy – O!...^[2]