Śliczna Dziecino, jedyne pieszczoty,

Celu naszego szczerego kochania,

Któż dodać może nam większej ochoty,

Do radosnego ze szczęścia śpiewania?

Dobroć Twa, Jezu, wszystkich nas przejmuje

I miłość Twoja do Ciebie pociąga.

We wszystkich sercach szczęścia nie brakuje,

Każdy u Ciebie to szczęście osiąga.

Jak Cię nie kochać, kiedyś dobroć szczera!

Czyż kiedy dobroć większa jest słyszana?

Zszedłeś na ziemię: szczęście się otwiera.

Przecież Cię mamy wśród nas swego Pana!

Przyjąłeś ciało, a z niem boleść, pracę.

Przyniosłeś życie i szczęście w ofierze.

Powiedz nam: „Wiecznem szczęściem was wzbogacę!”

Z radością, Jezu, kochamy Cię szczerze.^[1]