Wyszedł słonik na balkonik

w piękny letni dzień

choć instrument miał od dziecka

głuchy był jak pień

Jednak miłość do muzyki

jaką w sobie miał

powalała na kolana

kiedy koncert grał

Wystarczą chęci by świat rozkręcić

by zawirował każdy dzień

by świat się zmienił i rozpromienił

i żal ze smutkiem odszedł w cień

Żar się leje kogut pieje

słonik koncert gra

aż się w tłumie nie jednemu

w oku kręci łza

O co chodzi ktoś się pyta

że bez zbędnych męk

słoń zawładnął takim tłumem

znając jeden dźwięk

Wystarczą chęci by świat rozkręcić…

I tak oto w szczęście świata

słonik ma swój wkład

i dlatego świat ze słoniem

żyje za pan brat

Ja też chyba coś ze słonia

w swej naturze mam

kiedy nocą na balkonie

na swej trąbie gram

Wystarczą chęci by świat rozkręcić…^[2]