Telewizor naszym bogiem

A kościołem jest podwórze

Wiedza zaś największym wrogiem

A idolem złodziej w skórze

My jesteśmy dzieci-śmieci

Nam jest nudno jak cholera

Więc kopiemy co podleci

Piłkę albo w łeb frajera

Dzieci? śmieci

Książek żadnych nie czytamy

To zajęcie dla debili

Pokolenie dyskopatów

Śmietnikowych imbecyli

Bydło zawsze kopać lubi

A pies zerwać się ze smyczy

Dzielnicowy dużo mówi

A polityk na nas liczy

My jesteśmy dzieci? śmieci

My rodziców nie słuchamy

Więc kopiemy co podleci

W butach własny rozum mamy

Dzieci? śmieci^[2]