O krok przed czasem

i wciąż pod wiatr

szaleni jeźdźcy pędzą

odkrywcy lądów

mordercy zła

pożerają nieznaną przestrzeń

odnajdują się w wyścigu

rozkwitają w pełni biegu

zapomnieli że czas jest pętlą

rozbijają nowe mury

zdobywają skalne ściany

ich wojna zawsze jest świętą

żołnierze losu

królowie gwiazd

nie został po nich nawet pył

już biją w bębny

i w trąby dmą

dla bohaterów słychać hymn

już biją w bębny

i w trąby dmą

dla bohaterów słychać hymn

już płynie rzeka

tysiące głów

przez wyważone drzwi

przeminą lata

czasami dni

i sława zniknie jak śnieg

stepowy kurhan

pęknięty krzyż

to koniec tańca ze śmiercią

żołnierze losu

królowie gwiazd

nie został po nich nawet pył

już biją w bębny

i w trąby dmą

dla bohaterów słychać hymn.^[2]