Ten smutny dom

jest moim domem

a ja w nim czekam

na ciebie

w nieskończoność

Ta smutna kobieta

to ja niestety

wciąż czekam i czekam

na śmierć z twojej ręki

Bo miłość zabija

nim zgaśnie chwila

zdusisz mnie w dłoni

z miłości do mnie

Choć miłość uskrzydla

choć wznosi do chmur

będę jak Ikar

spadać głową w dół

Ten smutny głos

jest moim głosem

a ja nim wołam wciąż ciebie

w nieskończoność i płonę

Ta smutna kobieta

to ja niestety

wciąż czekam i czekam

na śmierć z twojej ręki

Bo miłość zabija

zdusisz mnie w dłoni

ja wiem ty to zrobisz

Choć miłość uskrzydla

choć wznosi do chmur.^[2]