Smutne drzewo, biała kora lub zwalony szary pień,

Ciemne błoto, duża trawa, tam mieszkamy noc i dzień./bis

Tam jest wioska, nasza chata, a pod ręką żona ma –

Jeśli widzisz przeciwnika, ona sama w ręku gra./bis

Już zwalone brudne ciała, dziegieć aż zatyka nos,

Dosyć, chłopcy! Zrobić zbiórkę! Porucznika słychać głos./bis

Gdzie jest Janek? Nie ma Janka! Dalej, chłopcy, za nim w ślad!

Pewno on na tej polanie ranny lub zabity padł./bis

Janek płacze swej dziewczyny, od której miał wczoraj list.

Bywaj zdrowa, moja miła, ja do cię nie mogę iść./bis

Ja tu umrę, ja tu skonam, tu mi zrobią własny grób,

Kochaj Polskę jak swą matkę i dla Polski wszystko rób!/bis^[1]