Już czwarty sezon puszczam karuzelę

Ludzie, czy wy wiecie co ja czuję

Na twarzy wyglądam już trochę jak pomnik

Żyć trzeba więc tak się pracuje

Nie wiem, jak długo w tym miejscu zostanę

I gdzie znów się będę rozstawiał

Na widok kolejnych tatusiów z kamerą

Mam chęć odbezpieczyć granat

Żetony wszystkie lojalnie oddaję

Za mały ruch tutaj by brać coś na lewo

Szef widzi nas dobrze puszczając bujaki

Nie dowiesz się wiele od niego

I raz do koła

Jeszcze raz do koła

W płucach smoła

Jedźmy nikt nie woła

Ona tu również przychodzi od środy

Myślę, że mnie nie poznaje

Kolejki odmierzam mocnymi sportami

Następny dzień w tyle zostaje

Gdy czasem nocą spoglądam na niebo

Ściśnięte blokami i chwastem

W wędrownym baraku na pryczy pod ścianą

Wspomnienia czekają bym zasnął

Żetony wszystkie lojalnie oddaję

Za mały ruch tutaj by brać coś na lewo

Szef widzi nas dobrze puszczając bujaki

Nie dowiesz się wiele od niego

I raz do koła

Jeszcze raz do koła

W płucach smoła

Jedźmy nikt nie woła^[2]