W sobotę każdy mundur czyści,

zielony mundur lśni jak liść.

Z przepustką w ręku jak najszybciej

żołnierze z koszar pragną wyjść.

I ja się śpieszę do dziewczyny,

na powitanie kupię kwiat,

a potem ramię przy ramieniu

pójdziemy, nucąc sobie tak:

Bo przepustka to papierek prawie że zaczarowany.

Żołnierzowi skrzydła rosną i pofrunąć chce jak ptak.

Karuzela albo kino, dzień różowo malowany,

rzeka w słońcu, kolorowy, wędrujący z nami świat...

Nieubłagany zegar nie śpi,

trzeba się żegnać – wracać czas,

w jednostce lubią punktualność,

o tym pamięta każdy z nas.

Do zobaczenia znów za tydzień,

to siedem dni – nie siedem lat!

A kiedy smutno ci beze mnie,

zaśpiewaj sobie wtedy tak:

Bo przepustka...^[1]