Najpierw warkot narastał

gdzieś z daleka od miasta,

potem grzmot się przetoczył i huk,

potem przestrzeń błękitna

kolorami rozkwitła,

jakby wazon z kwiatami się stłukł.

Spadochrony, spadochrony,

kwiaty, które rozwiewa wiatr,

dziewczęta śnią rozmarzone,

by choć jeden do nóg im spadł.

Zamachały dziewczęta

chusteczkami od święta,

wszystkich ręce aż bolą od braw –

dla tych chłopców, co właśnie

lądowali odważnie

pośród maków gorących i traw.

Spadochrony...

Odleciały eskadry,

spadochrony opadły,

letnia noc zapachniała jak pąk.

Tylko chłopcy do dziewcząt

coś tam szepczą i szepczą,

tylko ręce się garną do rąk.

Spadochrony...^[1]