Wczesna jesień gubi dni, a ty czytasz jego list,

Potem zbiegasz w dół, chlapie deszcz spod kół,

I mgła lekko drży.

Która to bezsenna noc? Wiesz już, że kochałeś źle.

Biały okręt snu, Już nie płynie tu, w tej mgle.

Spójrz Warszawa śpi, ty uciekasz w noc,

Wierzysz wciąż w magnetyzm waszych serc.

Wierzysz...

Wielki dworzec, wielki chłód, ty – strącony w locie ptak,

Stój, zatrzymaj się – tam, gdzie prawdy dwie,

Jest wciąż jeden świat.

Uwierz w siebie jeszcze raz, nie zamykaj wszystkich drzwi.

Życie jest jak film, jeszcze zagrasz w nim,

I Ty.

Spójrz Warszawa śpi, ty uciekasz w noc,

Wierzysz wciąż w magnetyzm waszych serc.

Wierzysz.

Kto pomoże ci cień z tej wiary zdjąć –

Może ja – przyjaciel twoich łez. Może?

Kto pomoże ci cień z tej wiary zdjąć – Może ja – przyjaciel twoich łez, może?^[2]