Spotkali się po latach

na środku ulicy

i nie mogą się sobie nadziwić

że oboje są tacy siwi

niczym przebierańcy udający prawdziwych

ona przygłucha i on niedosłyszy

mówi że daremnie przewędrował pół świata

jej zaś pozostało to miasto

przez wszystkie te lata

„nawet nie wiesz jak cię kochałam”

krzyczy mu na pół ulicy

„omal z miłości nie oszalałam

lecz trzymałam wszystko w tajemnicy”

oglądają się za nimi ludzie

jak wręczają sobie słów zeschnięty bukiet

w którym ożyło przez chwile przedwiośnie

sprzed pięćdziesięciu wiosen^[2]