Pomiatają mną hormony

Babki chcę jak potłuczony

Trudno myśleć jasno

Kłopot mam jak zasnąć

Bo widuję takie ciała

Aż mi wyobraźnia pała

W sklepie, lesie, mercedesie

W banku, zusie, autobusie

W wodzie, piachu, błocie

Pod płotem, na płocie

W sukniach, spodniach,

bluzkach, swetrze

Setki ciał na każdym metrze

Wzrok mi płonie, kapie ślina

Od myślenia mózg wygina

Chciałbym naraz wszystkie

Ale czy z tym pyskiem?

Ogolony i umyty

Tylko jakby już zużyty

Ale chciałbym przecież

Ciachem być kobiecie

Tylko ta zadyszka

Ten brzuch i czar pryska.

Nie mam już kondycji

Brak mi aparycji

Włos się trochę kruszy

Odstają mi uszy

Ta czterdziestka mi utrudnia

Toczyć piękne życie trutnia

Co siada na kwiatkach

A każdy to babka

Tyle tego z każdej strony

A ja ciągle wyposzczony

Taka moja dola wredna

Już nie wszystkie, choćby jedna!

Miało być wspaniale

A od roku wcale

Trudno, koniec, idę stąd

Chyba rozwód to był błąd^[1]