Staromodne samochody,

Są jak wielkie, smutne dzieci.

Już nie dla nich słońce świeci,

Tak im źle, tak im źle.

Staromodne samochody,

Całe w biedzie, całe w kurzu.

Ktoś je zamknął na podwórzu.

–„Wspomnij mnie!” – „Wspomnij mnie!”

–„Jedźmy w drogę, byle dalej!” –

Proszą stare wozy,

Zawadiaki, włóczykije.

Wyciągają długie szyje,

Marzy im się droga,

Zawierucha sroga,

Wielki wiatr.

Coraz rzadziej wóz wyjeżdża,

A gdy zima przyjdzie śnieżna,

Nagle spada na samochód

Biały koc, biały koc.

Z białej nudy bolą koła,

Z Monte Carlo nikt nie woła,

Tylko wlecze się okropnie

Biała noc, biała noc.

–„Jedźmy w drogę, byle dalej!” –

Proszą stare wozy,

Zawadiaki, włóczykije.

Wyciągają długie szyje,

Marzy im się droga,

Zawierucha sroga,

Wielki wiatr.

Szosą nieba mkną Księżyce,

Wielkie Wozy, Niedźwiedzice,

A te stare samochody

Patrzą w dal. Brak im słów.

„Weźcie nas na Mleczną Drogę,

Pojedziemy z wami w nogę –

Niech się z nami dzisiaj ściga

Wielki Wóz, Wielki Wóz.

–„Jedźmy w drogę, byle dalej!” –

Proszą stare wozy,

Zawadiaki, włóczykije.

Wyciągają długie szyje,

Marzy im się droga,

Zawierucha sroga.^[2]