Staruszek księżyc na Starym Rynku

Stary pokoik w starym budynku

W starym fotelu przy starej płycie

Pan Staruszkiewicz rachuje życie

Strasznie się stara pan Staruszkiewicz

By życia jesień spokojnie przeżyć

Srebrnych ma zmartwień mnóstwo na głowie

Jak inni Staruszkiewiczowie...

 Na spacer przejdzie się

 Pan Staruszkiewicz nasz

 W ostatnim barze mle-

 cznym weźmie tylko barszcz

 Założy potem płaszcz

 Do parku pójdzie, by

 Uśmiechnąć słońcu się

 Przez łzy

Puste przegródki w starym portfelu

Smutne westchnienie do PRL-u

„Nowy porządek w starym sposobie”

Pan Staruszkiewicz pomyśli sobie

Szepcząc pod nosem, że nie ma racji

Czeka kolejnej waloryzacji

W Łodzi, Warszawie, Gdańsku, Krakowie –

Czekają Staruszkiewiczowie...

 Na spacer przejdzie się

 Pan Staruszkiewicz nasz

 W ostatnim barze mle-

 cznym weźmie tylko barszcz

 Założy potem płaszcz

 Do parku pójdzie, by

 Uśmiechnąć słońcu się

 Przez łzy

Wtem nieopodal Staruszkiewicza

Gdzie w parku siada sobie zazwyczaj

Autokar staje, po czym wysiada

Sie Staruszkiewicz – cała gromada

Ciekawi świata, lato, czy zima

Każdy kamerę pod pachą trzyma

I tak czas wolny spędzają sobie

Ci lepsi Staruszkiewiczowie...

 Na spacer przejdzie się

 Pan Staruszkiewicz nasz

 W ostatnim barze mle-

 cznym weźmie tylko barszcz

 Założy potem płaszcz

 Do parku pójdzie, by

 Uśmiechnąć słońcu się

 Przez łzy^[1]