U zachodnich naszych granic

będziem mowy polskiej strzegli

my, piastowskim hasłom zawsze wierny lud.

Wystawiamy groźny szaniec

z ciał żołnierzy, co polegli,

z własnej pracy, która tutaj zdziała cud.

/Więc zakasać rękawy,

dość beztroskiej zabawy,

my musimy tu zbudować polski gmach!

Stańmy w pierwszym szeregu

na pomorskim tym brzegu,

by na beton dziś przetworzyć sypki piach./bis

Bo zachodnich naszych dziedzin.

nikt nam wyrwać nie jest w mocy,

póki tu rozbrzmiewa nasza, polska pieśń.

Wśród słowiańskich, dawnych siedzib,

po niewoli groźnej nocy

rozpuścimy znów radosną, świeżą wieść.

Więc zakasać rękawy...^[1]