Zapada zmierzch.

Pierwszy akt.

Uśmiecham się,

gdy rozpinasz płaszcz.

Odwracasz się.

Lustro łapie twarz.

Ach, ach, ach,

Już dostrzegłeś mnie.

W powietrzu opiumowa, słodka woń.

Elf trąca w locie struny harf...

Subtelna gra, oszczędny gest.

Płomienny wzrok

w czas podkreśla tekst.

Namawiasz mnie, a ja bronię się.

I tak samo wciąż od tysięcy lat.

Krople spadają na ziemię,

mój opór już złamany.

Kule różowe, niebieskie,

zwycięzca pokonany.

Tak jestem szczęśliwa,

naprawdę szczęśliwa jestem dziś.

Palców mych wachlarz składam

i będzie, co ma być.

W powietrzu opiumowo-słodka woń.

W teatrze cieni rządzi mrok.

Subtelna gra. Oszczędny gest.

Crescenda barw po nocy brzeg.

Subtelna gra, oszczędny gest.

Trwa piąty akt – odwieczny zew.

Subtelna gra, oszczędny gest.

Crescenda barw po nocy brzeg.

Subtelna gra...^[1]