Sugestie, subtelne sugestie,

wciąż doceniam piękny

ten co przyniósł gest je.

Twój gest szeroki,

nasz namiętny romans,

bukietem sugestii byłam zniewolona.

Sugestie, od słowa do słowa,

jakże ja się dałam ci zasugerować,

w te noce bezsenne

miłością nabrzmiałe,

kiedy godzinami coś sugerowałeś.

Sugestie, wręcz insynuacje,

gdy nie wyszłam wtedy

w Malborku, na stację

i ulało ci się zaraz po kolacji.

Nie za zapomnę jadu tych insynuacji.

Sugestie, niewybredne sugestie,

rozbabrane wszelkie

damsko-męskie kwestie.

I igły zazdrości

i nici z romansu.

Godziny tracone wśród dąsów i ansów

Co zostało z subtelnych sugestii?

Na jaw wywleczone

dziś są w sądu gestii.

Przedwcześnie zeschnięte,

klujące jak osty

mdłe impertynencje i cięte riposty^[1]