Kształcony artycha proponuje taśmę

Publika zdycha – lecz klaszcze

Na rogu bibka i goście w smokingach

Stulecie kurtyny w tutejszym teatrze

Niemieccy turyści depczą ziemię

Nic mi nie w smak nawet kwas

Z tej laski chyba też nic już nie będzie

Za szybko dla niej płynie pierdolony czas

Syf

Kulawa Krycha lży Zdzicha

Syf

Żebrzą ćpuny Rumuny

Syf

W niedzielę lepsza jest publika

Syf szemrane disco pełza po chodnikach

Przy tym stoliku pijał kawę Kantor

Artyści zczeźli – jest sepia za szkłem

Umarła klasa choć już wcześniej martwa

Trudno odróżnić ludzi od kukieł

Syf...

Kulawa Krycha lży Zdzicha

Manekiny i ludzie i sepia za szkłem

Kurwy i alfonsy wykonują pląsy

Magik więzi króla za podwójnym dnem

Syf...^[2]