Gdy w piątek rano żegnaliśmy ląd

I nasz statek niósł nas w dal,

Piękną syrenę przyniósł morski prąd,

Pozdrawiała nas wśród fal.

Choć się fala pieni wkrąg,

Chociaż sztorm szaleje wciąż,

To my, żeglarze, weselimy się

A lądowym szczurom jest źle, jest źle, jest źle,

A lądowym szczurom jest źle.

Na widok taki nasz kapitan zbladł,

Choć był z niego dzielny chłop,

I rzekł: „Cholernie każdy z nas dziś wpadł,

Czeka na nas morskie dno”.

Choć się fala pieni wkrąg ...

A stary bosman, silny niczym tur,

Trząsł się jak osiki liść.

„Nie ujrzę już więcej żadnej z moich cór,

Na dno przyjdzie nam już iść”.

Choć się fala pieni wkrąg ...

A mały mess - boy bliski płaczu był

Mówiąc: „Będzie z nami źle.

Ojciec i matka z całych swoich sił

Opłakiwać będą mnie”.

Choć się fala pieni wkrąg ...

Nim noc nadeszła dumny statek nasz

Neptun wziął w królestwo swe.

Pamiętaj o tym, gdy rejs rozpocząć masz,

W piątek nie wybieraj się.

Choć się fala pieni wkrąg ...^[2]