Ziemia drży i dudnią dzwony


Oto pędzi medyk szalony


Jest wezwanie? Rzecz to święta!


Los podesłał mi pacjenta!


To okazja niesłychana


zordynować tego pana!


Już diagnozy leci iskra:


żadnej szansy dla Ministra!


Na psychozy mam narkozy.


Na wzrok krótki niezabudki.


Na ból głowy krok żółwiowy.


Na zatrucie dziury w bucie.


Niezawodnie oryginalna

medycyna niebanalna


Puls słabiutki, smętna mina...


Nie pomoże aspiryna!


Pod oczyma duże cienie,


więc wyczuwam nadciśnienie...


Tętno cienkie – jak u lenia,


czyżby chory z urojenia?


Niepotrzebna konsultacja

– 
Operacja! Operacja!

Na psychozy mam narkozy.


Na wzrok krótki niezabudki.


Na ból głowy krok żółwiowy.


Na zatrucie dziury w bucie.


Zażądałem wreszcie Nobla


Oni na to: Zaraz, hopla!


Wymień swoje osiągnięcia!


Więc ja na to – bez zadęcia:


W mej karierze wyśmienitej


raz mi pacjent uszedł z życiem!


A co z resztą?! – 
Krzyczą w gniewie;


Jak to co? To co zwykle!


Reszta w niebie!


Na psychozy mam narkozy.


Na wzrok krótki niezabudki.


Na ból głowy krok żółwiowy.


Na zatrucie dziury w bucie.^[2]