Jak co wieczór drę twe zdjęcia

zaspakajam zemsty głód

magia voo doo i zaklęcia

a na twarzy mojej chłód

szarość dnia zeza ma

ja już wiem dlaczego

szarość dnia karę zna

dla niej i dla niego

stałam w kuchni z nożem w ręku

ktoś zapukał do mych drzwi

otworzyłam nie poznałam

jak mi przykro to nie ty

szarość dnia ciągle trwa

ja już nie wytrzymam

szarość dnia wiecznie trwa,

pakuję się i spływam

szarość dnia prawdę zna

komu rację przyzna

szarość dnia naprzód gna

czy mi wszystko wyzna

tak znalazłam się na dworcu

nie wiem dokąd odejść mam

może kiedyś jemu w końcu

powiem jaki z niego cham

szarość dnia tak jak ja

zwiała gdzieś daleko

szarość dnia zwiędła tak –

straciła własne ego

szarość dnia żyje w nas –

bo tak najbezpieczniej

szarość dnia jak ten czas –

będzie żyła wiecznie!^[2]