Jak tak ogólnie spojrzeć na sprawę, to niby nic

Ale jakby spojrzeć na to z bliska,

To widać normalnie jak na dłoni.

Kiedyś mieszkałaś przez ulicę

I widywałem cię co dzień,

Teraz też co dzień ciebie widzę

Haniu, w moim mieszkaniu.

Szczęście odchodzi – mnie się zdaje,

Że ja już coraz mniej go mam –

Odkąd ciebie znam.

Robisz mi pranie i zakupy

W domu mam czysto, glanz!

Gdy wracam z pracy dajesz jeść

Haniu, nie mogę tego znieść.

Szczęście odchodzi – mnie się zdaje,

Że ja już coraz mniej go mam –

Odkąd ciebie znam.

Od kiedy ciebie zapoznałem

Wiedziałem, że jesteś ideałem.

Ty umiesz zawsze miłą być

Haniu, nie mogę z tobą żyć.

Szczęście odchodzi – mnie się zdaje,

Że ja już coraz mniej go mam –

Odkąd ciebie znam.

Jak tak ogólnie spojrzeć na sprawę, to niby nic

Ale jakby spojrzeć na to z bliska,

To widać normalnie jak na dłoni.

Szczęście odchodzi – mnie się zdaje,

Że ja już coraz mniej go mam –

Odkąd ciebie znam.

Jesteś gosposią znakomitą

Doprawdy lepszej nie chcę mieć.

Nie będę nigdy twoim mężem

Ksiądz przecież nie może żony mieć.

Szczęście odchodzi – mnie się zdaje,

Że ja już coraz mniej go mam –

Odkąd ciebie znam.^[1]