Szedł czarodziej przez rzeczkę,
zgubił złotą laseczkę,
a z nią wszystkie swe czary,
co ich miał tam do pary
Stanął smutny nad rzeką,
łzy po brodzie mu cieką.
Teraz każdy się dowie,
że to w lasce są czary, a on sobie
– pan stary jak ci wszyscy nieważni panowie,
jak ci wszyscy zwyczajni panowie.[2]
Bibliografia
1. |
|
2. |
http://www.turnau.com.pl/ |
