Ziemio serdecznie znajoma,

stara, mazurska ziemio,

na bursztynowym twym szlaku

echa pamiątek drzemią.

W takt szumu sosen starych,

co pamiętają nas,

zanucimy piosenkę,

niech płynie w ciemny las,

w stary, mazurski, polski las!

Szuwary, ślijcie nam

tęsknoty wieczny śpiew,

niech wiatr przyniesie nam

mazurskich jezior zew...

Niech lasy śpiewają!

Niech lasy wzywają...

by w sercu obudzić

wieczny żal.

/Niech wiatr przyniesie nam

zapach mazurskich fal./bis

Ludzie serdecznie nam bliscy

praojców mowę znają

i razem z nami przy ognisku

swe pieśni zaśpiewają.

Niech płynie zgodnym rytmem

piosenka poprzez las,

harcerskich wspomnień roje

wyzwala w każdym z nas.

Niechaj wyzwala w każdym z nas!^[1]