Wracamy do swych wiosek ze zwycięskiego boju

Wracamy do swych wiosek w nasze dni pokoju

Na dalekich frontach podpisują rozejm

Na dalekich frontach zatwierdzają zgodę

Każdy z żołnierzem podzieli się chlebem

Starszyzna wioski zajmie się pogrzebem

Jestem wolny jak taczanka na stepie

Strzelamy w nasze niebo i podrzucamy czapki

Na stepach nasze żony. I nasze stare matki

W chałupach są kartofle, w chałupach z naszego drzewa

My podrzucamy czapki, strzelamy w nasze niebo

Każdy z żołnierzem podzieli się chlebem

Starszyzna wioski zajmie się pogrzebem

Jestem wolny jak taczanka na stepie

Ja wojak, ja mołojec – ja bohaterem boju

Ja w pieśniach, na plakatach – historii swego kraju

Ja wojak, ja mołojec – ja z dziećmi na portretach

Ja wojak, ja mołojec – ja w filmach, ja w gazetach

Jestem wolny jak taczanka na stepie.^[2]