Po parkanach, po ulicach

Przechadza się tajemnica

Wyszła z biura o dwunastej

A obiegła już pół miasta

Przeskakuje z ust do ust

Wieść o pani Annie Chrust

Żonie szefa, która męża

Co się dla niej nadweręża

Ponoć zdradza z pewnym panem

Ktoś zobaczył ich nad ranem

I wieczorem w restauracji

Ktoś ich widział przy kolacji

Ten ktoś w wielkiej tajemnicy

Rzekł swojemu znajomemu

Ów znajomy rzekł innemu

Inny swemu znajomemu

Plotka w wielkiej tajemnicy

Dotarła do kamienicy

Gdzie Chrust Anna mieszka z mężem

Co się dla niej nadweręża

Biegnie plotka, gna i sapie

Nikt za nogi jej nie złapie

Mknie z prędkością błyskawicy

Od ulicy do ulicy

Żeby ostrzec Anny męża

By się przestał nadwerężać

Bo choć w Annie piękny biust

Nie należy on w całości już

Do pana Chrust

Biuro o romansie huczy

Aż od tego bolą uszy

Plotka wpada bliska mety

Jest pod drzwiami gabinetu

Krok po kroczku chyłkiem mknie

Przekaźnikiem jest Pan D.

Stanął w gabinecie Chrusta

Powoli uchylił usta

Lecz nim plotka z ust tych chlusła...

Padły słowa te z ust Chrusta:

Miast roznosić takie ploty

Pan się weźmie do roboty!

Żona poszła na przynętę

Na rozmowy z kontrahentem.^[1]