Drżał w lichtarzach promień świec

Za oknem noc płakała

Deszczem zimnych srebrnych gwiazd

A w dali się żalił

Ptak jakiś i wołał nas

Drżał w lichtarzach promień świec

I drżały moje dłonie

Potem siwy płomień zgasł

Płakałem, wiedziałem,

Że grałaś ostatni raz

Choć nas rozdziela świat

W każdą noc złą i chmurną

Słyszę tango notturno

Tango sprzed tylu lat

Ty wciąż je dla mnie grasz

Co noc sercem je słyszę

Widzę białe klawisze

Widzę bladą twą twarz

Gdybym cię ujrzeć mógł

Życia dać byłbym gotów,

Ale nie ma powrotu...

Dla nas nie ma już dróg...

Ten jeden został ślad

W każdą noc złą i chmurną

Smutne tango notturno

Za oknami gra wiatr...

Żal jak pająk w kącie siadł

Omotał nas swą siecią

Serca czarną nicią splótł

Spadały łzy twoje

Na czarne szeregi nut

świt nas zastał razem w łzach

Podałaś mi swe dłonie

Które miał ktoś inny brać

Wiedziałem, to koniec

Nie będziesz już dla mnie grać...^[3]