Gdy byłam lekka jak jaskółczy sen

Lubiłeś nosić mnie w kołysce rąk

Wiązałeś rudą wstążkę

Aby nie dotknęło twego dziecka żadne zło

Czemu ja nic nie pamiętam Już

Czemu ty to całkiem inny ty

Każda łza ponoć powraca tu

Każdy gest zostaje

Chociaż my gaśniemy, jak wiatr

Znikamy, jak mgły

Gdy byłam mała

I par oczu stu potrzeba było aby dostrzec mnie

Mówiłeś mi: żyj do utraty tchu,

Pamiętaj kształty chmur i liści drzew

Dla ciebie chce być lekka, jak liść

Powiedz, że ja nie zgasnę jak wiatr

Nie zniknę jak mgła

Obiecaj mi

Że, tak jak łzy

Wrócimy tu^[2]