Znam takie miejsca na ziemi,

Gdzie przychodzą ludzie zagubieni,

Do ust wlewają eliksir,

Potem biegną w amory do siksy,

Która – o chwilo ulotna –

Też się poczuła samotna.

Znam taką jedną bramę,

Gdzie stoją dziewczęta pijane,

Do których smutni panowie

Przychodzą wypić „za zdrowie”,

Potem biodrami ruszają

Udając, że się kochają.

Ref.:

Tak szukamy, szukamy, szukamy

Nie wiemy czego więc na oślep wciąż gnamy.

Zagubieni żyjemy na niby

Grając farsę o ludziach szczęśliwych.

Znam ekskluzywne miejsca,

Gdzie drogo się płaci za wejście:

Są tam mężczyźni, kobiety –

Wszyscy samotni – niestety!

Tam pijąc – przez chwilę żyją –

Wlewając do gardła miłość.

Znam takie miejsce, gdzie człowiek

Chodzi smutek wyrzucić spod powiek:

Składa modły – padając, klęcząc,

O pierś uderzając ręką.

Chce wyrzucić zgryzot węgorze,

Lecz jakoś, cholera, nie może!

Ref.:

Tak szukamy, szukamy, szukamy

Nie wiemy czego więc na oślep wciąż gnamy.

Zagubieni żyjemy na niby

Grając farsę o ludziach szczęśliwych.

Znam też maleńkie dziecko,

Co biega za piłeczką...

I myślę, po drugim piwie,

Że ono jest szczęśliwe,

Lecz biegnąc za zabawką –

Radosne, pełne szczęścia –

Nagle zostaje babcią,

Poznając te wszystkie miejsca...

Ref.:

Tak szukamy, szukamy, szukamy

Nie wiemy czego więc na oślep wciąż gnamy.

Zagubieni żyjemy na niby

Grając farsę o ludziach szczęśliwych.^[1]