Hej matusiu, ty moje kochanie,

Nie rozpaczaj nad żołnierskim losem!

Gdzie wojenka musi być rozstanie,

A gdzie żniwo, tam padają kłosy.

Przyszedł nowy rozkaz dziś z wieczora

I nie wiemy gdzie nas los poniesie.

/Może wreszcie przyszła na nas pora.

By zapłacić za krzywdy, za wrzesień./bis

Gdyby jutro paść mi w polu przyszło

Nie płacz po mnie, bo śmierć dla żołnierza

jest honorem, nagrodą za wszystko,

Dla niej Polak cały świat przemierza!

Niech więc uśmiech Twój odejdzie ze mną,

Niech nam troska w sercach nie zaciąży.

/Jeśli zginę – to nienadaremno,

Jeśli padnę – to także zwyciężę!/bis^[1]