Daleko jeszcze masz do Tipperary

Od okopów, fortów, gniazd,

Jakże z Tobruku trafisz do swej Mary,

Do jej oczu – jak do gwiazd.

Żegnaj poczciwa wyspo,

Żegnajcie stare wsie,

Choć o tysiące mil jest Tipperary –

Zawsze obok serce twe.

Daleko bracie, masz do Tipperary,

A my? A nam? – pomyśl Tom...

Jakie zasieki, rowy i bariery,

Grodzą cichy, złoty dom.

Żegnaj, droga Warszawo,

Żegnajcie stare wsie,

Ze śpiewem bratniej piosnki „Tipperary”,

Ślę wam co dzień serce swe.

Lecz wiemy wszyscy, chłopcze z Tipperary,

Patrząc co dzień śmierci w twarz,

Że z hukiem bomb i z salwą tyraliery,

Co dzień bliżej dom jest nasz.

Bliżej – żegnane miasta,

Ogrody, łąki, wsie,

Każdy ma bliżej swoje Tipperary,

Co dzień bliżej – serce swe.^[1]