Z wielu pieców się jadło chleb

bo od lat przyglądam się światu

nieraz rano zabolał łeb

i mówili zmiana klimatu

Czasem trafił się wielki raut

albo feta proletariatu

czasem podróż w najlepszym z aut

częściej szare drogi powiatu

Ale to już było i nie wróci więcej

i choć tyle się zdarzyło

to do przodu wciąż wyrywa głupie serce

ale to już było znikło gdzieś za nami

choć w papierach lat przybyło

to naprawdę wciąż jesteśmy tacy sami

Na regale kolekcja płyt

i wywiadów pełne gazety

za oknami kolejny świt

i w sypialni dzieci oddechy

One lecą drogą do gwiazd

przez niebieski ocean nieba

ale przecież za jakiś czas

będą mogły same zaśpiewać.^[2]